Evel zamanlarda Ulu Üzen köyüniñ yaşları Cıyın Çoqrağı yanında toplanıp, dostları ve qorantalarınen vaqıt keçirir ediler. «Cıyın» adınen belli olğan bu adet köyniñ medeniy ayatınıñ ayırılmaz bir qısmı edi — çoqraq öz adını da bundan aldı. Bu aqşamlar er kes içün aqiqiy bayram edi; avada şeñlik ve külkü, dağ yanındaki özen boyunda yırlar ve oyunlar ise müitni canlandırğan. Böyleliknen, Ulu Üzen sakinleri öz urf-adetlerini saqlap qalmaqnen bir sırada, nesilden nesilge bugünki künge qadar keçip kelgen hatıralarnı da yarattılar.